Dagje vrij

Hallo iedereen,

Hier dan eindelijk weer een verhaaltje uit Spanje. De afgelopen dagen kon ik niet zo goed met het internet opschieten, dus ik dacht dat het niet werkte. Toen ik het aan Monica vroeg, drukte ze op alle knopjes van de modem, en werkte het internet weer.

Hier gaat alles nog steeds goed uiteraard. Ik merk dat het Spaans al echt een beetje begint te komen. Een vriend van Samuel en Monica is nu thuis, hij werkt op zee, geloof ik. Hij vindt het wel leuk om mij Spaans te leren, en is er nogal van overtuigd dat hij een goede leraar is. Hij praat dan heel langzaam en duidelijk Spaans, erg grappig.

Vorige week zijn de activiteiten in het casino begonnen. Het casino is een soort sport/muziek centrum. Er zijn allerlei activiteiten. Maandag hadden Samuel en Monica een soort introductie van hun cha cha lessen. Samuel had geen zin, en bedacht dat hij beter boodschappen kon doen. Dus toen ben ik maar met Monica en de kids daarheen gegaan. De leraar sprak Gallego, dus daar kon ik helemaal niks uit opmaken, maar ik kon het wel nadoen. Op woensdag en vrijdag heeft Andrea een soort danslessen voor kleine meisjes. Waarschijnlijk gaat Antonio daar tennislessen volgen, maar ik denk persoonlijk niet echt dat dat gaat werken.

Vanavond komt er vervolg, want we gaan nu eten bij Monica´s moeder,

Chao!

Lunes

Hallo allemaal,

De tijd vliegt voorbij, ik zit hier alweer ruim vier weken. Gelukkig bevalt het prima en heb ik het erg naar m´n zin. Afgelopen week ging dan ook weer goed. Ik ben gewend aan de familie en de familie is gewend aan mij. En met het mooie weer erbij is het prachtig om hier te zijn. Ik zit helaas wel echt in het slechtste deel van Spanje, dus het weer is niet heel veel beter dan in Nederland. Maar ik kan toch genieten van elke keer dat het mooi weer is.

Marta, m´n lerares, vertelde aan het begin van de week al dat er een ander meisje uit Engeland of de VS was gekomen. Zij gaat lesgeven in het engels op een basisschool. Ze was kennis komen maken en toen het jongetje ´s middags bij Marta kwam voor de lessen, vertelde hij dat er een nieuwe juf was. Helaas was het nogal moeilijk om contact met haar te maken. Zelfs Monica met al haar vrienden en familie kon niet achter haar telefoonnummer komen. We wisten ook niet waar ze woonde. We wisten dat ze hier was en dat ze niemand kent hier, dus Monica gaf niet op en kwam langzamerhand steeds meer te weten. Toen we wisten waar ze woont, zijn we naar haar toegegaan. Ze was alleen niet thuis. We hebben twee keer bij de verkeerde flat aangebeld en een keer bij de goede, maar telkens geen gehoor. Het was vrijdagavond dus we gingen op een terras wat drinken. Er is hier een soort speeltuin met een hele hoop terrasjes ernaast. Dus alle ouders gaan lekker op het terras zitten en kunnen ondertussen hun kinderen in de gaten houden terwijl zij zich uitleven in de speeltuin. Een groot succes. Daarna gingen we wat eten in een restaurantje in de buurt. Samuel had een soort vis voor me uitgezocht. Ik heb mezelf voorgenomen om alles te proberen. Heerlijk die vis, het was alleen wel erg veel voor mij zo rond een uur of half elf ´s avonds. Toen we uitgegeten en gekletst waren gingen we naar buiten. Uiteraard kletst iedereen daar nog verder. Terwijl we daar stonden had Samuel door dat er twee onbekende meisjes voorbij liepen. Hij zei snel tegen Monica dat dat ze moesten zijn. Dus Monica met mij in haar kielzog achter hun aan. Ik had nog niet door wat eraan de hand was. Monica riep de namen van de meisjes en eindelijk hadden ze het ook door. Ze waren natuurlijk stomverbaasd, want Sarah uit Engeland was die dag pas aangekomen en ze kenden nog niemand. Katie, de Amerikaanse, dacht dat ze Monica misschien moest kennen van de school. Langzamerhand werd het allemaal wel duidelijk, en hebben we telefoonnummers uitgewisseld. Zaterdag ben ik met hun gaan lunchen, erg gezellig. Ik moest er wel aan wennen dat ze zo snel engels praatten en hun verschillende accenten. We zijn even op het strand wezen kijken en het was erg mooi weer. Het was Katie´s verjaardag, dus ze wilde daarna nog even naar het café om internet te gebruiken en te skypen met haar familie.

Toen ik thuis kwam heb ik maar besloten direct weer naar het strand te gaan. Het was prachtig weer. ´s Avonds ben ik naar de supermarkt gegaan waar Marie en Larissa ook gekomen waren. We hebben samen eten gekocht en dat hier op gegeten. We hebben nog een film gekeken en wat gedronken. Larissa en Marie wonen allebei in een groot huis, maar de families hebben liever niet dat ze iemand uitnodigen. Dus toen gingen we maar met z´n drieen naar onze flat. Monica en Samuel waren nog naar de bruiloft met de kids, maar kwamen even later ook thuis. Ze waren moe, dus ze gingen vrij snel naar bed.

Toen we de film hadden gezien zijn we naar De Kada gegaan waar Katie en Sara ook waren. We hebben met z´n vijven wat gedronken, en zijn daarna naar de discotheekjes gegaan. Eerst kwamen we in een ´disco´ terecht waar de bruiloft werd voortgezet waar Monica en Samuel waren geweest. Daar was het nog vrij rustig. Daarna zijn we naar Flanagan´s gegaan, twee deuren naast mijn flat. Daar was het wel lekker druk en hebben we een erg leuke avond gehad.

Gisteren zijn we weer met z´n alleen naar het strand gegaan, waar het weer mooi weer was. Voor het eerst heb ik hier in gezwommen, en dat op 2 oktober, terwijl ik hier al een maand zit. Het water was wel koud, maar in Oktober schijnt het oceaanwater het gezondst te zijn, met allerlei mineralen. Er schijnen hier mensen te komen, puur en alleen om in dat gezonde oceaanwater te badderen.

Ik gebruik nu alleen nog maar m´n Spaanse telefoonnummer. Dus als je m´n telefoonnummer of m´n adres hebben wil, stuur me dan even een mailtje. [email protected]

Verder vind ik het ook heel leuk om jullie reacties te lezen, dus blijf reageren!

Liefs Janneke

Eindelijk bruin

Hallo allemaal,

Vrijdag was Samuel jarig. Ik geloof dat dat hier iets minder belangrijk wordt gevonden dan in Nederland. Het wordt in elk geval anders gevierd. We hadden een taart gebakken. Na de lunch krijg je dan een stukje taart. We hebben wel verjaardagsliedjes gezongen. Ik moest helaas ook in het Nederlands. Het was een beetje genant want na al dat ´happy birthday´, kon ik er maar niet meer op komen wat wij altijd in Nederland zingen. Uiteindelijk wist ik het weer en kon de familie genieten van mijn loepzuivere ´lang zal hij leven´. ´S middags hebben we wat cadeautjes voor hem gekocht. ´S avonds gingen Monica en Samuel uit eten, en moest ik dus op de kinderen passen. Ze hadden hun eten al bijna op, en vielen binnen een uur in slaap terwijl ze een film keken. Piece of cake, dus. Ik heb de kinderen in bed gelegd, en toen kon ik zelf ook wel naar bed.

Zaterdag heb ik heerlijk uitgeslapen, wat voor mij nog steeds bijzonder is. Voor de bakkerscollega´s:de bakkerijen zijn hier op zaterdag tot negen uur ´s avonds open en op zondag, dus wat dat betreft hebben jullie/had ik geluk, haha. Hier dus maar geen bijbaantje in een bakkerij voor mij.

We zijn naar Area gegaan, waar Samuel´s moeder woont. Het was prachtig weer. Ik heb even gevaren met Samuel en afwisselend Antonio en Andrea in de kayak. Heerlijk zo op het water. Daarna heb ik nog even op het strand gelegen en een boek gelezen. Na de lunch heerlijk verder gelezen in de tuin. ´S avonds ben ik wat gaan eten met Larissa en Marie. Heel gezellig natuurlijk. We wilden daarna uitgaan, maar het was zo rustig overal. We liepen van café naar café, maar konden het feest niet vinden. Na een paar drankjes in verschillende kroegjes, hielden we het voor gezien en zijn we maar weer naar huis gegaan. De volgende keer moeten we weer naar Covas, het deel van Viveiro waar ik woon, want daar schijnen meer mensen te zijn.

Zondag gingen Monica, Samuelen dekids weer naar Area. Ik had met Larissa en Marie afgesproken om naar het strand vlakbij mijn huis te gaan. Het was verassend rustig en heerlijk weer. We vroegen ons af waar iedereen was. We hebben heerlijk bruingebakken in de zon en bijgekletst. We hebben ook nog even wat gegeten bij Pizz Bur. Dat is een soort van restaurantje met Pizza´s, broodjes en van alles en nog wat. Heel lekker en vrij goedkoop. Daarna ben ik een stuk met Larissa en Marie mee naar huis gelopen en weer terug.

Het was al met al weer een geslaagd weekend met bijzonder mooi weer. Op naar het volgende!

Liefs Janneke

Fotoshoots en Spaanse taart

Hallo iedereen,

Wat gaat de tijd toch snel (ik weet het, zo cliché). De week is alweer bijna voorbij. Deze week gaan de kinderen van 10.00-14.00 naar school, dus dan heb ik ´s ochtends een uurtje langer voor mezelf :) Vanaf volgende week gaan de gewone schooltijden in, van 9.00-15.00. Dan heb ik dus nog meer vrije tijd. Aan de ene kant heerlijk, maar aan de andere kant moet ik wel wat dingen bedenken om mezelf dan bezig te houden.

Deze week ben ik elke keer met de kinderen mee naar school gereden, meestal rijd ik, om dat mijn taallessen ook om 10.00 uur beginnen. Het ritje naar de school is eigenlijk gewoon peanuts, omdat het maar een klein stukje is en er zijn bijna geen hellingen. De taallessen zijn heel leuk, het uurtje vliegt voorbij. Martha, m´n lerares, is heel aardig en gemotiveerd. Ik merk ook dat ik het echt leuk vind om m´n huiswerk te maken. Het zijn maar een paar lesjes, en het is meestal vrij makkelijk in te vullen.

Maandag zou het mooi weer worden. Monica vertelde dat we dan naar het strand zouden gaan om foto´s van de kinderen te maken. Maandag was het weer niet zo mooi als beloofd, dus dinsdag was de herkansing. Het was prachtig weer. Monica had ´s middags vrij genomen voor de foto´s. Ze was al een paar dagen druk bezig met de kleren voor de kids. Dat is hier vrij belangrijk. Het is echt een soort van statussymbool om je kinderen zo schattig mogelijk aan te kleden, bijvoorbeeld in ouderwetse pakjes of in Ralph Lauren pullovers. De kids hebben dan ook belachelijk veel kleren en schoenen. Dat was even wennen voor mij. Soms heb ik ook wel wat medelijden met de kids, vooral Antonio. Die krijgt soms echt apepakjes aan, haha. Toen Monica zelf naar de kapper was geweest en na een paar uur kleren had geselecteerd voor de kids, bleek dat ik ook op de foto moest. De kinderen waren in hun pakjes gehesen, en ook Monica zag er tiptop uit. Toen moest ik opzoek naar kleren, wit het liefst met wat groen. Ik heb m´n witte broek en een wit shirt aangetrokken, meer kon ik er ook niet van maken. Toen stapten we in de auto en ik dacht bij mezelf: we gaan dus niet naar het strand om de hoek.. Eerst nog even bij de kapper langs om een vlechtje te maken in Andrea´s haar. Toen op zoek naar het juiste strand. Monica had tassen vol kleren en spullen meegenomen. Ik kreeg inmiddels wel door dat er ergens op dat strand een fotograaf moest zijn. Eerst te ver doorgereden naar het verkeerde strand, maar we kwamen er. De fotograaf was eerst nog bezig met een andere familie, dus we moesten even wachten. De kinderen waren natuurlijk prachtige modelletjes. Vooral Antonio heeft een lach die ieders hart steelt. Toen moest ik met de kinderen op de foto. Ik vond mezelf niet zo mooi op die foto´s, maar we zullen zien wat de fotograaf ervan maakt. Ik ga proberen het resultaat hierop te zetten. Op een gegeven moment kwam Samuel ook aanzetten in z´n donkergrijze kloffie. Gelukkig had Monica uiteraard een witte blouse voor hem meegenomen. Na nog veel meer foto´s van de kids, een paar met de ouders erbij, konden we gaan.

Gisteren en vandaag ging alles wel weer redelijk z´n gangetje. Niet zulk heel mooi weer helaas.. Samuel is morgen jarig, dus we hebben vanmiddag een taart gebakken. We hebben eerst een soort cake gebakken. Die hebben we open gesneden en een soort vla/room tussen gedaan. Hagelslag en slagroom erop, en klaar is kees. Ik ben benieuwd hoe het smaakt. Ik was aangenaam verrast dat ze hier hagelslag hebben!

Samuel had vandaag een kaasje gekocht, een typische kaas uit Galicie. Dat eten ze dan als een soort toetje, met een soort van appeljam erop, heerlijk!

Dat was het wel weer voor vandaag,

Liefs Janneke

Weekend!

Hallo iedereen,

M´n tweede weekend in Viveiro, heerlijk! Gisterenmorgen lekker uitgeslapen. De kinderen, en Samuel en Monica dus ook, zijn vaak al vrij vroeg wakker. Eerst dacht ik dan: oh help, ze zijn al een paar uur wakker, en nu kom ik nog eens aankakken.. Maar als ik uit bed kom en even gedoucht heb, blijkt altijd dat iedereen nog in pyama rond loopt. Dus altijd als we ergens heen gaan, moet ik op hun wachten ipv andersom, gelukkig.

Monica, ik en de kids zijn eerst naar desupermarkt gegaan. Daar stond Samuel al (weet ik het hoelang) te wachten. Het is een hele grote supermarkt, waar je ook strijkijzers, schooltassen en nog veel meer kunt kopen. Monica had een karretje, maar ze loopt altijd nog al wat vertraging op. Ze kent iedereen, en ze houdt nogal van praten. Samuel en Antonio splitsten zich dus af, en namen hun eigen karretje. Het was een vreemde gewaarwording, want er liepen dus twee karretjes rond voor één huishouden. Ook slingerden we een beetje raar door de supermarkt heen en schoot het niet echt op. Maar uiteindelijk komt dat natuurlijk wel weer goed. Ik heb zelfs nog even gezorgd dat de goudse kaas ook mee naar huis kwam.

Toen we klaar waren, gingen Monica en ik naar huis om de boodschappen op te ruimen. Samuel ging alvast met de kids naar z´n moeder, daar blijken we elke zaterdag te lunchen. Toen we klaar waren, gingen Monica en ik daar ook naartoe. Na de lunch, rond een uur of vier gingen we naar A Coruña, om te shoppen. We gingen naar het een na grootste overdekte winkelcentrum van Spanje, en dat is groot. We zijn maar in een heel klein deel ervan geweest. We gingen eerst naar een gigantische kledingwinkel, super goedkoop. Echt allemaal kleren voor een paar euro. Monica houdt veel van mooie kleren, en volgens mij zijn die ook heel duur. In deze winkel bleek dat ze ook wel van hele goedkope kleren houdt ;) Daarna gingen we naar andere winkels, zara, h&m en allerlei Spaanse winkels. Zara en Mango zijn echte Spaanse ketens, dus dat is wel fijn :) Ik heb behoorlijk wat gekocht, maar heel veel dingen echt voor een paar euro. Bijvoorbeeld twee paar ballerina´s samen voor €15. Monica en ik hebben ons dus wel vermaakt daar :)

Toen ik ´s avonds thuis kwam, moest ik snel want ik zou uitgaan met Larissa en Marie. We hebben eerst wat gedronken hier in een soort café, wel heel leuk. Daarna zijn we naar de ´disco´ geweest, die bleek vijf meter bij m´n flat vandaan! Er zit één pand tussen. Vrij veel Spaanse muziek en een leuk sfeertje.

Vandaag ben ik lopend met Monica naar haar moeder gegaan. Samuel was in de auto met de kids. We hebben daar geluncht. Na een tijdje zijn wel weer lopend terug gegaan. Antonio en Andrea in de kinderwagen. Ze hebben me het een en ander van Viveiro laten zien, vooral kerken. Wel leuk, want ik was nog niet in dat deel van Viveiro geweest. Verder hebben we nog een heel stuk extra gelopen, wel lekker even. Op een gegeven moment vielen de kids in slaap, en hadden zo toch nog hun siesta.

Dat was het eerst wel weer even,

Liefs Janneke

Eerste taalles

Hallo iedereen,

Afgelopen dinsdag ben ik met de twee andere au pairs wat gaan eten. Heel leuk om die andere meiden te ontmoeten, en te horen hoe zij het vinden. Larissa is hier al twee maanden, dus ze spreekt al aardig Spaans. Ze was ook heel blij dat ik en Marie er eindelijk waren, nu is ze niet meer zo alleen ;) Voor Marie was het pas de tweede dag, dus die moest nog wat wennen. Ze spreekt al wel een woordje Spaans, dus dat voordeel heeft ze wel. Wel belangrijk, want haar gastouders spreken geen engels.

Woensdag en donderdag zijn redelijk rustig verlopen, ik begin steeds meer in het ritme te komen. Gisteren ben ik naar de Mango hier geweest, ik ben dol op die winkel! Lekker rustig, alles hangt netjes op maat en niet duur. Mango is helaas wel de enige echte leuke kledingwinkel hier. Je hebt hier wel nog vrij veel leuke schoenenwinkels. Morgen gaan we naar A Coruña, daar schijnen heel veel winkels te zijn. Elke vrouw hier is dol op A Coruña. Dus dan kan ik daar weer vrolijk verder shoppen.

Vanmorgen had ik dan eindelijk mn eerste taalles. Helaas nog zonder boek, want die komt dinsdag pas bij de boekhandel aan. Martha, m´n lerares, is echt heel leuk. Ze is heel enthousiast. En als zij Spaans tegen me spreekt, begrijp ik wel wat ze bedoelt. Ik moet wel huiswerk van haar maken, maar dat vind ik wel oke, want dan schiet het tenminste wat op. Het niveau van m´n lessen is nu echt nog Spaans voor dummy´s.

Nu zal ik eerst weer even de kinderen verlossen uit hun siësta,

Adios!

Kids naar school

Hallo iedereen,

Gisteren zijn de kinderen voor het eerst weer naar school gegaan. Toen Monica om 8uur naar haar werk heeft ze me wakker gemaakt. Eerst zelf snel aankleden etc, en dan de kids uit bed halen. Flesjes klaarmaken, ontbijten, haren kammen, etc. Om half tien waren we klaar en gingen we naar beneden. Even wachten en toen kwam Monica: op naar school. Antonio moest wel even huilen, maar we konden uiteindelijk wegkomen. Monica heeft me alles laten zien wat betreft het parkeren. Ik ging toen nog even de stad in en Monica weer terug naar haar werk. Viveiro heeft echt wel een leuk shopping centre. Het is niet zo groot, maar er zijn echt een paar hele leuke winkels. Dus ik heb schoenen, een tas en parfum gekocht. Heel veel dingen zijn volgens mij ook net wat goedkoper dan in Nederland, heerlijk! Daarna ben ik terug gelopen naar huis. Na een uurtje dingetjes doen, moest ik ook alweer lopend naar de school om de kids op te halen. Daarna moesten we in het park wachten op Monica. Die nam ons dan mee naar huis. Antonio moet altijd poepen op dat soort momenten.. En als Antonio moet, dan moet Andrea ook vaak.. Dus ik tegen Antonio: ´Mammie´s coming, you have to wait just a little.´ Toen kwam Monica natuurlijk ook weer tien minuten te laat. Uiteindelijk heeft Monica hem maar in de prullebak laten poepen. Ik denk dat Antonio en Andrea al heel wat hebben achtergelaten in de openbare prullebakken hier.

Na het eten de kinderen op bed, het gebruikelijke ritueel. Ik had al gezien dat het mooi weer was, dus we konden mooi even naar het strand. Na de strijd om het fruitsapje, op naar het strand. Toen we daar eenmaal waren, bleek het verschrikkelijk mooi weer te zijn. Ik boos op mezelf omdat ik weer ´ns geen bikini had aangetrokken. Elke keer als het mooi weer is, heb ik geen bikini bij me. En als ik wel m´n bikini aan heb onder mn kleren, is het koud.. Stupid me. Dus ik mezelf voornemen dat als het vandaag mooi weer zou zijn, ik met bikini naar het strand zou gaan. Natuurlijk was het vandaag geen mooi weer.

Vandaag het zelfde ritueel als gisteren, alleen nu moest ik rijden. Het is maar een klein stukje, en het ging ook wel goed, dus dat was wel fijn. Ik had genoeg ruimte om te parkeren. Toen ik weg wilde, stond ik wel zo´n beetje klem. Gelukkig was Monica erbij, voor wie dit dagelijkse praktijk is.

Straks ga ik tapas eten met Larissa en Marie, de andere au pairs in Viveiro. Dat wordt vast gezellig.

Liefs Janneke

Weekend in Viveiro

Hola iedereen,

Mijn eerste volledige weekend in Viveiro zit er bijna op. Lekker hoor, uitslapen enzo.. Weekend betekent voor mij dat Monica en Samuel ook thuis zijn, en dat zij voor de kids zorgen. Ik hoef ´s ochtends dus niet uit bed te komen als de kinderen al wakker zijn, maar wanneer ik zelf wakker word. Gisteren kwam ik om half elf uit bed, voor mij heel laat want ik ben op zaterdag bakkerstijden gewend, en Monica was verbaasd dat ik al zo vroeg uit bed was, haha. Vanmorgen werd ik pas om elf uur wakker, dus ik begin het al te leren.

Gisteren zijn we eerst naar een soort monument van de oude kolen-werkzaamheden geweest. De plek waar vroeger de steenkool op de boot werd geladen. Vanaf daar kon je heel mooi de verschillende delen van Viveiro zien, echt heel leuk. Bovendienzijn de oceaan en de kust natuurlijk ook prachtig. Daarna zijn we naar de hoogste berg hier gereden. Helaas regende het en was het koud, dus voor Antonio en Andrea was het niet leuk om uit de auto te stappen. Alleen ik ben even uit de auto geweest, om over Viveiro uit te kijken. Dat was natuurlijk ook prachtig. Bovenop die berg was ook een soort kerkje/kapelletje. ´s Avonds wordt die verlicht en kun je dat vanaf overal in Viveiro zien. Daarna zijn we naar Samuels moeder gegaan. Zij heeft een vrij groot huis, met tuin, dus dat is vooral voor de kinderen heerlijk. Ook woont ze een paar meter bij het strand vandaan. ´s Avonds hebben we nog wat boodschappen gedaan en Madagaskar 2 gehuurd.

Vandaag zijn we naar Monica´souders geweest. Als ik het goed begreep was er een soort van Katoliek feest. Er was een soort van optocht, en er werden allerlei schoten gelost. We zijn even naar de kerk geweest. Ik voelde me echt een toerist daar, want opeens begon iedereen kruisjes te slaan. Ik verstond er natuurlijk ook niks van. Het was opzich wel leuk om een keertje te zien. Daarna gingen we naar een soort grasveldje. Daar was een podium met een band, een springkussen en wat bars. Toen we daar even geweest waren, gingen we weer naar Monica´s ouders. Inmiddels waren daar ook een heleboel andere mensen, allemaal familie. Een grote tafel, lekker druk dus. Antonio en Andrea hipten van de ene schoot naar de andere. Om een uur of 15.00 begonnen we met de lunch. Er kwamen allerlei visgerechten op tafel. Dus ik tevreden met mezelf dat ik alles geprobeerd had. En dan komt nog eens de (varkens)vlees ronde. Een gigantische pan, met een geweldig groot stuk varken erin. Het is hier trouwens normaal om een complete varkenspoot in huis te hebben. Ze doen dan zout op het vlees, zodat je het zo kunt eten, zonder het te koken. Geef mij maar vis. Er waren natuurlijk ook nog allerlei andere stukken vlees, aardappels en sla. Alles wordt hier volgens mij bereid met (rauwe) ui en knoflook. Dus na het eten heb ik altijd nog een smaak in m´n mond. Als je dus de vlees ronde gehad hebt, krijg je het desert. Inmiddels ben je dan wel een paar uur verder. Dat bestaat uit cake, soort bladerdeeg met appel en een gigantische taart. Na een stukje cake en het appelding, heb ik de taart maar overgeslagen. Ik denk dat we rond 19.00 klaar waren met de ´lunch´.

Aangezien de hele middag zitten en eten over het algemeen niet erg gezond is, was ik blij dat Monica me meenam om te gaan wandelen. We zijn over een pad gelopen langs de ´rivier´, een soort uitloper van de baai waaraan Viveiro ligt. Natuurlijk kwamen we een paar keer bekenden tegen, en liepen we de nodige vertraging op. Ik ben al aan heel veel mensen voorgesteld, maar ik weet nog maar van een paar de naam.

Morgen moeten de kinderen voor het eerst weer naar school. De eerste week is dat van 10.00 tot 13.00. Volgende week van 10.00 tot 14.00. En vanaf de week daarop de normale tijd: 9.00-15.00. Zo zal ik langzaam maar zeker ook m´n eigen ritme hier kunnen vinden. Ik wil hier wat kleren en schoenen gaan kopen, want ik moet een hele nieuwe inboedel opbouwen (hé, wat jammer nou..) En ik moet eens eventjes gaan uitvinden wat voor sporten ik hier wil gaan doen. Larissa, de andere au pair, is terug van vakantie. Binnenkort kan ik haar dus ook gaan ontmoeten. En ik geloof dat de andere au pair ook bijna komt. Dan zijn we met drie au pairs in Viveiro.Ze wonen helaas welin een ander deel van Viveiro.

Ik merk dat ik wel wat meer moeite heb met de grammatica, dus vergeef me als er foutjes zijn!

Liefs Janneke