Hallo iedereen,

Gisteren zijn de kinderen voor het eerst weer naar school gegaan. Toen Monica om 8uur naar haar werk heeft ze me wakker gemaakt. Eerst zelf snel aankleden etc, en dan de kids uit bed halen. Flesjes klaarmaken, ontbijten, haren kammen, etc. Om half tien waren we klaar en gingen we naar beneden. Even wachten en toen kwam Monica: op naar school. Antonio moest wel even huilen, maar we konden uiteindelijk wegkomen. Monica heeft me alles laten zien wat betreft het parkeren. Ik ging toen nog even de stad in en Monica weer terug naar haar werk. Viveiro heeft echt wel een leuk shopping centre. Het is niet zo groot, maar er zijn echt een paar hele leuke winkels. Dus ik heb schoenen, een tas en parfum gekocht. Heel veel dingen zijn volgens mij ook net wat goedkoper dan in Nederland, heerlijk! Daarna ben ik terug gelopen naar huis. Na een uurtje dingetjes doen, moest ik ook alweer lopend naar de school om de kids op te halen. Daarna moesten we in het park wachten op Monica. Die nam ons dan mee naar huis. Antonio moet altijd poepen op dat soort momenten.. En als Antonio moet, dan moet Andrea ook vaak.. Dus ik tegen Antonio: ´Mammie´s coming, you have to wait just a little.´ Toen kwam Monica natuurlijk ook weer tien minuten te laat. Uiteindelijk heeft Monica hem maar in de prullebak laten poepen. Ik denk dat Antonio en Andrea al heel wat hebben achtergelaten in de openbare prullebakken hier.

Na het eten de kinderen op bed, het gebruikelijke ritueel. Ik had al gezien dat het mooi weer was, dus we konden mooi even naar het strand. Na de strijd om het fruitsapje, op naar het strand. Toen we daar eenmaal waren, bleek het verschrikkelijk mooi weer te zijn. Ik boos op mezelf omdat ik weer ´ns geen bikini had aangetrokken. Elke keer als het mooi weer is, heb ik geen bikini bij me. En als ik wel m´n bikini aan heb onder mn kleren, is het koud.. Stupid me. Dus ik mezelf voornemen dat als het vandaag mooi weer zou zijn, ik met bikini naar het strand zou gaan. Natuurlijk was het vandaag geen mooi weer.

Vandaag het zelfde ritueel als gisteren, alleen nu moest ik rijden. Het is maar een klein stukje, en het ging ook wel goed, dus dat was wel fijn. Ik had genoeg ruimte om te parkeren. Toen ik weg wilde, stond ik wel zo´n beetje klem. Gelukkig was Monica erbij, voor wie dit dagelijkse praktijk is.

Straks ga ik tapas eten met Larissa en Marie, de andere au pairs in Viveiro. Dat wordt vast gezellig.

Liefs Janneke