Hallo iedereen,

Update! Deze keer als het goed is wat korter dan de vorige. Afgelopen week was niet heel spannend, dus dat scheelt leeswerk voor jullie ;)

Afgelopen vrijdag had Andrea een dansuitvoering. Donderdag moesten ze dan ook extra oefenen. Anderhalf uur, arme kindertjes. Maargoed, vrijdagavond kwam dan het resultaat. Monica had tegen me gezegd dat Andrea ´s middags wel moest slapen, want anders zou ze ´s avonds moe zijn. Vooral Andrea houdt er niet meer zo van om ´s middags te slapen. Het duurt soms wel meer dan een half uur voordat ze slaapt. Toen Monica uit haar werk kwam, konden we met z´n allen naar de kapper. Antonio wilde ook graag geschminkt worden, toen hij hoorde dat Andrea een vlinder zou worden. Bij de kapper werd eerst Andrea´s haar, waar ze al niet zo veel van heeft, strak achterover en omhoog getrokken. Het werd aan alle kanten vast geplakt met haarlak en dergelijke. Toen werd het met een elastiek met nephaar tot een knotje omgetoverd. Daar kwam dan weer een gigantische roze strik in. Monica ging ondertussen naar huis om te douchen, want na de uitvoering ging ze nog uit eten. Andrea en Antonio gingen in de schmink, oftewel de make-up. En ik kon met de balarina en de tijger naar huis. We moesten er om 20.00 zijn, dus ik Antonio omkleden en proberen alles op tijd klaar te hebben. Later bleek dat het pas om 20.30 begon, en dat Monica dan ook niet van plan was om er ver vantevoren te zijn. Het wachten was dus op Monica.

Toen we aankwamen was de (normaalgesproken lege) parkeerplaats stampvol. Dus snel een parkeerplekje zoeken en naar binnen. Er waren ontzettend veel mensen. We konden er dan ook niet zoveel van zien. Het stelde ook niet heel veel voor, maar voor ouders is het natuurlijk leuk om je eigen kind te zien. En al die meisjes zijn natuurlijk al schattig. Het is ook wel leuk om te zien dat er zoveel drukte gemaakt wordt om die meisjes. Al die pakjes, en voor het volgende dansje weer allerlei andere pakjes...

Na de dansuitvoering en ´s avonds wat gegeten te hebben ben ik naar Katie gegaan. We wisten namelijk dat ik zaterdag niet uit zou kunnen gaan, omdat ik op moest passen. Dus toen hebben we samen nog even ons (voorlopig) laatste weekend hier gevierd. Zaterdagavond moest ik dus oppassen, omdat Samuel en Monica een feest hadden.

Zondagochtend kwamen de kinderen op een gegeven moment dan ook bij mijn bed. Ik dacht dat Samuel en Monica zo wel wakker zouden worden. Een tijdje later, na verschillende bezoekjes van de tweeling, ben ik toch maar uit bed gekomen. Flesjes klaarmaken, want ze hadden honger, ontbijten. Om een uur of elf ging ik douchen, onder het mom van: dan komen de ouders vast wel uit bed om naar de kinderen te kijken. Een uitgebreide douche later was nog steeds alleen de tweeling wakker. Toen kwam de oma om de tweeling mee te nemen en hoefde ik niet meer op ze te letten. Na nog een tijdje aangerommeld te hebben was het 13.00 geweest en ben ik gaan wandelen, inmiddels nog steeds geen teken van leven. Toen ik ruim een uur later weer terug kwam, waren ze gelukkig al even uit bed. ´S avonds een man, ´s ochtends een man´ kennen ze hier misschien niet..

´S middags ben ik met de Duitse meiden gaan lunchen. En daarna onze gebruikelijke kop koffie. Oftewel veel bijkletsen en lachen in ons voorlopig laatste weekend hier. Ik hoop dat de Duitse meiden weer fris en fruitig terug komen, want ze hebben het niet zo naar hun zin hier. We zullen zien wat het nieuwe jaar hun brengt.

Vandaagzijn wenaar een soort kerstuitvoering geweest van Antonio en Andrea. Het was in ´t Gallego, en ik kon er niet zoveel van zien. Het was een beetje hetzelfde verhaal als met de dansuitvoering: veel gedoe, met kostuums en dergelijke, maar het stelt niet zo veel voor. Het blijft natuurlijk leuk om die kindertjes te zien.

Morgen is alweer m´n laatste dagje van dit jaar hier. Voorlopig even m´n laatste les, en dat ik die andere meiden zie. En dan maar vast beginnen met inpakken. Ik hoop dat er ergens een weegschaal is, want anders moet ik het gewicht van m´n koffer gaan gokken.

Nou mensen, velen van jullie zal ik vast wel even zien als ik straks thuis kom. En anders: Feliz Navidad!

Liefs Janneke