Hallo iedereen!

Ik was al eerder van plan om een blog te schrijven, maar m´n computer heeft zo haar mindere dagen. Gisteravond om tien uur heeft Samuel ´m helemaal schoon gemaakt met schroevendraaier en stofzuiger. Antonio en Andrea hebben geassisteerd. Ik heb een vrij oude computer en het probleem zat ´m waarschijnlijk in de hoeveelheid stof in de computer. Nu doet ´ie het in elk geval, dus nu kan ik eindelijk m´n blog schrijven.

Vorige week dinsdag en donderdag waren feestdagen. Veel mensen hadden daarom maandag of vrijdag ook vrij. De kinderen maandag en Monica vrijdag. Maandag was dus voor mij ook iets relaxter, omdat de kinderen niet naar school hoefden. Dinsdag was ik dus ook vrij. ´S middags heb ik nog even een kopje koffie gedronken met de Duitse au pairs. Voor hen is het zo goed als onmogelijk om een tripje te maken, omdat ze élk weekend moeten werken. Dat is dus behoorlijk frustrerend. Viveiro is best leuk, maar als je een jaar in Spanje hebt gewoond en alleen Viveiro hebt gezien... Zij konden dus helaas niet mee naar Porto. Later ben ik met Katie naar het busstation gegaan, om dat bustijden te checken. ´S avonds moest ik nog de het buskaartje van A Coruña-Porto kopen. Toen deed die site het natuurlijk niet.. Na tig keer proberen, met en zonder Monica, lukte het eindelijk om de kaartjes te kopen. Monica had het geld voorgeschoten, omdat m´n pinpas én m´n creditcard niet werkten.. Toen bleek dat we de kaartjes moesten uitprinten. Katie had hier al iets over gezegd, maar ze dacht datde code genoegwas. Monica zei echter dat het heel duidelijk was. Zonder kaartje kom je de bus niet in. Toen moest ze dus een vriend opbellen om te vragen of hij het voor ons uit kon printen. Hij moest naar z´n kantoor om te kunnen printen. En dat inmiddels allemaal rond een uur of half elf ´s avonds. Ik schaamde me natuurlijk dood dat iemand anders mijn zaakjes op moest knappen. Monica had ondertussen de kinderen nog om zich heen te jengelen.. Nouja, uiteindelijk was het allemaal weer gelukt. Maarja, een beetje een valse start van ons tripje.

Woensdagochtend ging om 5.30 de wekker. We moesten met de bus van 6.50 naar Coruña en we moesten lopen naar de bus. Er was bijna niemand in de bus, dus we probeerden maar weer verder te slapen. Om 9.20 waren we in Coruña, de bus doet er namelijk twee keer zo lang over als een auto.. Na een kopje koffie vertrok om 10.00 de bus naar Porto. Na vijf lange uren gevuld met muziek luisteren, slapen en kletsen kwamen we dan eindelijk aan in Porto. Katie had het hostel geregeld. Ik had dus ook geen idee waar het was. Na een tijdje zoeken met een vage routebeschrijving op Katie´s blackberry , stonden we opeens voor het hostel. Middenin het oude centrum van Porto. Inchecken, kamer bekijken en tassen dumpen. We betaalden €39 voor drie nachten. Het was schoon, we kregen ontbijt enwe konden de computers gebruiken. Dikke prima dus. We moesten wel onze kamer delen. Eerst met twee Duitse meiden en later met twee Amerikanen. Er waren heel veel Amerikanen die in Spanje wonen en daar engels les geven. Hetzelfde als wat Katie en Sarah doen. Ook waren er Spanjaarden, Duitsers en allerlei onbekende nationaliteiten. Nadat we ons een beetje gesettled hadden, zijn we door de stad gaan wandelen. Er zijn ontzettend veel toeristen in Porto. Dat zorgt er dan ook voor dat Portugezen, in tegenstelling tot Spanjaarden, wél engels spreken. We zaten wel eens wat in dubio of we nu Spaans of Engels moesten spreken, maar het Engels won uiteindelijk. We hebben dus ontzettend veel van het oude stadscentrum met al haar kerken en oude gebouwen gezien de eerste dag. Daaran zijn we een typisch Porto´s sandwich gaan eten, met allerlei soorten vlees, kaas en ei gedoopt in een speciale saus. Heel apart, maar wel erg lekker.

Donderdagochtend kwam Sarah aan met de nachtbus vanuit Madrid. Ze kon nog niet inchecken, dus ze moest haar spullen even ergens anders dumpen. We hebben weer wat door de stad rondgelopen, omdat Sarah nog niks had gezien. Toen zijn we met een heel ouderwets toeristisch trammetje langs de rivier naar de oceaan gereden. Erg indrukwekkend. We zijn daar een tijdje gebleven en hebben daar ook gegeten. Later weer met het trammetje terug. De andere meiden waren erg moe, dus moesten relaxen. Toen ben ik maar even naar de winkelstraat gegaan en heb een paar goedkope sneakers gekocht, en nog wat winkels bekeken. De zool van één van m´n schoenen liet namelijk los, dus ik had wat anders nodig. ´S avonds hebben we weer ergens wat gegeten en zijn we nog her en der wat wezen drinken.

Vrijdag zijn we naar een andere winkelstraat geweest. Die meiden moeten namelijk allemaal kerstcadeaus kopen voor als ze naar huis gaan met kerst. We hebben een kopje koffie gedronken in een heel oud en een vrij luxe restaurant-café. Daarna zijn we naar een van de schaarse supermarkten in het centrum van Porto gegaan en hebben wat eten gekocht, zodat we konden koken in het hostel. ´S middags hebben we een wijntour gedaan. Van de beroemde Port, bij Sandeman. We kregen eerst een rondleiding, in het Spaans, door de oude wijnmakerij. Daarna konden we twee soorten Port proeven, witte en rode. Erg lekker, maar wel zoet. We zijn terug gelopen over één van de beroemde hoge bruggen. En zo hebben we weer wat rondgelopen. Voor €8 konden we avondeten in het hostel. Erg leuk, met alle andere gasten. ´S avonds kregen we een klein drankje. Zodat iedereen daarna met elkaar uit kan gaan. Dat was ook weer erg gezellig. Je leert zoveel leuke mensen van over de hele wereld kennen. Het was alleen vrij lasig als iemand ons vroeg: ´Where are you from?´. Ehmm... Eentje uit Chicago, eentje uit London en eentje uit Nederland. Oja, en we wonen in Spanje. Twee leraressen die al Spaans spreken en één au pair die druk bezig is Spaans te leren. Een bond gezelschap dus.

Zaterdag moesten we om 13.00 weer terug met de bus naar Coruña. Na zes uren waren we daar dan eindelijk. We konden niet in een dag terug van Porto naar Viveiro, dus we moesten overnachten in Coruña. We moesten nog op zoek naar de flat van Samuel en Monica. Gelukkig was die vrij dichtbij en liepen we in een keer goed. Toen maar op zoek naar een supermarkt om wat eten te kopen. ´S avonds gezellig met elkaar koken, eten en napraten.

Zondag gingen we met de bus van 11.30 naar Viveiro. Ik had afgesproken te gaan eten met de Duitse meiden toen ik weer terug was. Ze wilden naar de Chinees in Viveiro. Ik had al van Sarah gehoord dat ´ie heel slecht was, maar vooruit. We waren de enigen, het was koud binnen en de beste man sprak nog slechter Spaans dan die andere Duitse meiden. Misschien had hij hetzelfde niveau als ik. Mijn eten was vrij goed, maar dat van de andere meiden was verschrikkelijk. Dat was dus de eerste en laatste keer bij de Chinees.

Verder ging de afgelopen week prima, geen gekke dingen tot nu toe. Het is alweer donderdag, dat betekent dat ik over een week alweer naar huis ga voor kerst. Een hele gekke gedachte. Straks m´n laatste weekend hier, voor twee weken. Ik heb natuurlijk ook wel zin om naar huis te gaan in iedereen weer te zien.

Liefs!