Hallo iedereen,

Er is alweer een weekje voorbij, dus hoog tijd voor een update. Alles gaat hier nog steeds goed. Het Spaans blijft moeilijk, maar het gaat steeds beter. Ook met de familie gaat alles nog steeds goed.

Afgelopen vrijdag zijn we uit eten geweest in een restaurantje hier. Dit keer met de ouders en een oom van Monica. We gaan bijna elke vrijdag uit eten, erg leuk. Het is hier heel normaal om regelmatig uit eten te gaan of wat te gaan drinken in een café. Het is hier volgens mij dan ook wel aardig goedkoper. Tijdens mijn lessen hadden we het over de vrijetijdsbesteding van Spanjaarden. Ze houden niet van dure vakanties ver weg, maar gaan liever regelmatig met hun familie en vrienden wat eten of drinken. Familie is hier heel belangrijk. Wat ik wel mooi vind om te zien. Dat heeft ook wel weer als nadeel dat iedereen zich overal mee bemoeit. Dat zijn echt van die typische cultuurverschillen die ikhier tegenkom. Daarna ben ik nog even iets gaan drinken met Katie, de Amerikaanse. We hadden elkaar alweer eventjes niet gezien, dus dat was wel weer gezellig.

Zaterdag ging de familie naar A Coruña, ik ging deze keer niet mee. We zouden dan met z´n vijven in de auto moeten zitten. Dat betekent dat iemand zichzelf tussen de beide kinderzitjes in moet klemmen. Dat zit niet erg comfortabel. Ik blijf dan liever hier, zodat ik wat kan doen met m´n vriendinnen hier. Ik gun de familie ook wel wat tijd met elkaar. Ik ben er namelijk altijd, ik kan me voorstellen dat dat niet altijd geweldig is voor bijv. Samuel. Ook al moet ik zeggen dat ze daar nooit ietsover laten merken. Zaterdagavond ben ik naar Katie gegaan. Later kwamen Larissa en Marie daar ook. We zijn dus met z´n vieren uit geweest. Het was weer erg gezellig.

Zondag ben ik dan eindelijk naar Santiago geweest. Het stond al een tijdje op m´n verlanglijstje om daar heen te gaan. De familie had me gewaarschuwd dat ze eerst naar het ziekenhuis zouden gaan. Een oom van Monica ligt daar namelijk in het ziekenhuis. Zijn vrouw blijft volgens mij bij hem. Ze hebben ook een dochter, van een jaar of 25 denk ik. De afgelopen weken kwam ze al behoorlijk vaak bij ons eten, omdat haar moeder er niet was. Voor mij een behoorlijke cultuurschok. Iemand van die leeftijd die niet voor zichzelf kan koken. Ze koken hier wel behoorlijk uitgebreid, dus het is niet zo makkelijk als in NL. Het is hier ook heel normaal om zo lang bij je ouders te blijven wonen. Ze heeft ook een auto en een rijbewijs, maar ze durft niet te rijden. En haar vriend durft alleen in Viveiro te rijden. Zij is dus afhankelijk van iemand anders, als ze haar vader wil bezoeken. Het openbaar vervoer is hier namelijk ontzettend slecht. Dus Monica, de kids en ik in een auto, en Samuel, Monica´s ouders en Monica´s nicht in de auto van Monica´s ouders. We gingen eerst ergens wat eten. Daarna gingen we naar hetziekenhuis. Iedereen ging om de beurt bij Monica´s oom op bezoek. Dus ik zat daar best een tijdje te wachten, wat natuurlijk niet erg was, omdat ik best wel snap dat ze hem allemaal willen zien. Daarna gingen we naar Samuel´s broer, die woont in Santiago. Hij heeft twee kindertjes van Antonio en Andrea´s leeftijd. Daarna gingen we dan eindelijk naar het oude centrum van Santiago. Echt heel mooi. Er is een heel duidelijk scheiding tussen het oude en het nieuwe gedeelte. Het oude gedeelte is helemaal van steen. Veel oude gebouwen, universiteiten en natuurlijk de kathedraal. Santiago is een echte studentenstad. Samuel heeft daar zes jaar gewoond, toen hij studeerde. Hij kent de stad dus behoorlijk goed. De kathedraal is geweldig groot en mooi. De overblijfselen van een van de apostelen liggen daar. Van binnen is er heel veel goud. Monica vertelde dat ´s zomers de mensen op het plein gaan liggen om naar de kathedraal te kunnen kijken. Maarja, het was nu zo regenachtig en koud.. Misschien moet ik in de zomer nog maar een keertje terugkomen. Op dat plein had je aan één kant dus de kathedraal, aan een kant het universiteits gebouw, aan een kant een overheidsgebouw en aan een kant het hotel waar de koninklijke familie logeert, als ze Santiago bezoeken. Al met al een erg indrukwekkende stad dus. Er waren ook erg veel van die toeristische winkeltjes met t-shirts, souvenirs en dergelijke. Daarna gingen we weer terug naar het ziekenhuis om Monica´s ouders en nicht op te halen, en we konden weer met twee auto´s terug.

Gisteren waren de kinderen vrij, omdat vandaag en donderdag feestdagen zijn. Dit jaar valt het dus vrij beroerd, daarom zijn veel mensen op maandag of vrijdag ook vrij. Monica is dus op vrijdag vrij. Katie zou alleen op woensdag moeten werken. Op haar werk zeiden ze dus dat ze maar beter een tripje kon gaan maken,want het was niet nodig dat ze die ene dag kwam werken. Ze vertelde me dus dat ze naar Porto, Portugal, zou gaan. Toen gingen er bij mij ook wat lampjes branden: Monica is vrijdag vrij, dus ik kan zowiezo van donderdag tot zondag weg. Na even overleggen met Monica kan ik dus mee naar Porto! Morgenochtend vroeg vertrekken we dus eerst naar A Coruña, en daar vandaan naar Porto. Zaterdag gaan we dan weer terug naar A Coruña, zodat we zondag weer terug naar Viveiro kunnen. Ik heb er echt zin in! M´n eerste tripje hier. Ik ben blij dat Katie al heel goed Spaans spreekt, dan kan zij ons overal wat doorheen leiden.

Nou, dat is wel weer genoeg voor nu, dacht ik zo. De volgende keer ongetwijfeld meer over Porto!

Liefs