vervolg op Dagje vrij..

Over de tennislessen van Antonio. Ik zei dat ik dacht dat dat niet echt ging werken. Hij is nog maar 3 jaar, en niet zo veel groter dan z´n racket. Ook slaat hij vaker mis dan raak als hij de bal op mag slaan. Nouja we zullen zien. Misschien kan z´n tennisleraar meer uit Antonio´s tennistalent halen.

Samuel´s moeder licht op het moment in het ziekenhuis. Ze is geopereerd. Het gaat nu wel vrij goed met haar, maar Monica is erg druk omdat zij haar elke dag bezoekt. Samuel zelf zit nu in Engeland, omdat er iets mis was met een van de boten van z´n visserijbedrijf. Als Monica ´s avonds naar het ziekenhuis gaat, betekent dat dat ik voor de kinderen moet zorgen. Wel leuk, en ook niet erg heftig. Ik moet ze dan in bad doen, eten geven en op bed brengen. Nu was ik vorige week woensdag en vrijdag alleen met de kinderen. Andrea heeft voorheen nogal wat problemen gehad met het eten. Ze kon alles heel gemakkelijk uitspugen en dat deed ze dan ook graag. Op een gegeven moment hadden Samuel en Monica dat ook door. Ze zijn dus een aantal keren behoorlijk boos geworden. Tegenwoordig valt het dus wel mee met het overgeven van Andrea. Helaas had ze vorige week, de keren dat ik alleenmet hun thuis was,terugvallen.. Beide keren heeft ze overgegeven.. Dus ik moest boos worden, de rotzooi opruimen, ondertussen zorgen dat Antonio bleef eten, een schone pyama aantrekken en Andrea, in tranen, op bed brengen. Maargoed, dat hoort er dus ook bij. Monica kwam erachter dat het waarschijnlijk van de chips komt. Zaterdag heeft ze weer overgegeven, toen ik al uit was met de andere meiden. Dus toen was het voor Monica.

Met de andere meiden is het dus nog steeds erg gezellig, ookal zien we elkaar eigenlijk alleen maar in het weekend. Er schijnt zeer binnenkort ook nog een Schotse jongen te komen.

Vandaag is dus een soort feestdag in Spanje. Iedereen is vrij, ook ik hoefde niet naar de taalles. De winkels waren allemaal dicht, alleen de bakkerijen, die zijn altijd open. Voor mij ook wel lekker, midden in de week. Monica was uiteraard ook vrij, dus die kon de kinderen ook grotendeels op zich nemen. En ik hoefde niet vroeg m´n bed uit om de kinderen naar school te brengen. Vorige week heb ik voor het eerst alleen gereden hier, dat gaat best wel goed. Deze week moest ik de kinderen ook naar school brengen, omdat Samuel in Engeland zit. Dat gaat ook allemaal heel goed. Gisteren had ik alleen de auto verkeerd geparkeerd. Hier parkeert iedereen aan de zijkant van de weg. En er zijn geen parkeervakken zoals in Nederland. Je kunt dus overal parkeren, alleen op een paar plekjes hangt een bordje, waarop staat dat je daar niet mag parkeren. Monica had me al eens verteld dat Caroline, de vorige au pair, de auto verkeerd had geparkeerd hier. De politie heeft toen de auto weggehaald. Vervolgens mag je dan een aardige som geld betalen om hem weer terug te krijgen. Ook ik had ´m dus verkeerd geparkeerd. Mensen op straat hadden aan een vriend van Monica gevraagd of hij wist van wie die auto was. Hij heeft toen Monica gebeld, en Monica mij. Monica klonk enigszin in paniek, dus ik snel die auto aan de andere kant van de straat parkeren. Inmiddels stond hij daar toen al een paar uur, dus we hebben geluk gehad. Dit zal me niet snel weer overkomen.

Goed, dat is wel weer genoeg Spanje voor vandaag.

Liefs Janneke