Hallo iedereen,

Er is zoveel te vertellen, ik weet niet waar ik beginnen moet. Goed, vanmorgen ging ik met de tweeling naar het strand. Van Monica had ik begrepen dat het vandaag weer mooi weer zou worden, maar dat was niet helemaal waar, of ik heb het verkeerd begrepen.. Het was wel warm, alleen de zon scheen niet. De kids hebben allebei een rugtas met spulletjes voor op het strand, emmertjes, schepjes, een zandauto, enz. Het ziet er altijd wel leuk uit, zo´n kindje met zo´n grote rugtas. Gelukkig is de tas niet zwaar. Meestal krijg ik ´m trouwens op de terugweg.. Ze vinden het dus heerlijk om daarmee in het zand te spelen. Jammergenoeg gingen ze een zandgevecht houden, dus ze zaten van top tot teen onder het zand. Op het strand zijn koude douches en voetkranen. Eerst mochten ze niet van mij, omdat ik dacht dat als het zand droog zou zijn, ik het zo van ze af zou kunnen kloppen. Bovendien krijgen ze zelf de kraan toch niet aan. Maar ze waren met geen mogelijkheid enigszins schoon te krijgen en wilden zo graag onder die douche, dat ik weer eens zwichtte.. Helaas was de douche wel heel koud, en stonden ze daar ook niet lang onder. Daar sta je dan met twee natte, koude, vieze kindjes. Maar snel afdrogen, kleren aan en naar huis. Eenmaal thuis, snel in bad. Zelfs daar bleek het zand nog moeilijk te verwijderen. Gelukkig lukte het en had ik, voor mama thuis kwam, twee schone aangeklede kindjes.

Vanmiddag gingen de kinderen eerst naar bed. Dwz Antonio ging naar bed, en Andrea dacht een soort van buikpijn te hebben en wilde bij mij slapen. Vooruit dan maar, Andrea op de bank met een dekentje, en ik met m´n kinderboek Spaans-Engels woordjes leren. Toen ik bijna in slaap viel, heb ik toch maar eerst het fruitsapje voor de kids gemaakt. Na ruim een uur slapen, maakte ik eerst Antonio maar wakker. Daarna Andrea, maar die wilde volgens mij graag verder slapen. Naja, dan maar wat op de bank tv kijken, en hopen dat ze op een gegeven moment haar ogen openhoudt. Want het volgende probleem is dan altijd: het fruitsapje. Andrea drinkt het vaak redelijk snel op, maar met Antonio is het een drama. De eerste twee keren was het zelfs oorlog. Antonio maar huilen, en ik maar proberen streng te zijn. Nu gaat het redelijk goed. Ik moet alleen zorgen dat hij afgeleid is (tv) en heel veel geduld hebben. Als ik continu het glas met een rietje onder z´n neus houd, en hem zo af en toe push tot drinken, denk ik dat hij het in twintig minuten op heeft. Het belangrijkste is dat het voor half zes is. Dan komt Monica´s moeder, haha. Zij laat me graag zien hoe ik de kinderen op zou moeten voeden. Dat is ook wel logisch als er een meisje uit het buitenland komt om even je kleinkinderen op te voeden. Monica had me al verteld dat haar moeder geen fan is van de au pairs. Zowiezo valt het me op dat veel meer mensen zich bemoeien met de opvoeding van de kinderen. Als Monica de kinderen corrigeerd in het bijzijn van anderen, dan is er vaak wel een familielid die het daarna nog eventjes over doet.

Toen Monica thuis kwam, zijn we naar Samuels moeder gegaan. Ik moest rijden.. Wat een ramp in het begin. Ik reed in de auto van Samuel, de vorige keer heb ik in Monica´s auto gereden. Het is een vrij luxe, grote auto. Maar ik dacht dat het wel makkelijk voor mij zou zijn, omdat hij lijkt op mijn vroegere lesauto. Helaas bleek dat op het eerste drukke helingproof kruispunt niet zo te zijn. Ik denk dat die auto wel vijf keer is afgeslagen.. Maargoed, ik moest dus behoorlijk wennen aan de koppeling, en later ging het al een stuk beter. Verder is het verkeer hier behoorlijk hectisch. Alles is heel smal en iedereen parkeert langs de weg, dus daar heb je ook nog mee te maken. Verder is er heel veel eenrichtingsverkeer. Ik ben ook even naar de school gereden. We moesten door een smal oplopend straatje.. Toen reed ik ook nog iets te ver door, waardoor ik een stukje achteruit moest, en dan tegen een behoorlijk steile helling op een bocht maken. OMG dat was niet leuk, al dat verkeer om me heen. En dan Monica enigszins zenuwachtig.. Maargoed, het is me gelukt. Het grote verschil met Nederland, is dat je al die hellingen hebt. Steil omhoog of naar beneden, dat is erg wennen voor mij.. Het parkeren is echt een ramp. Ik denk echt dat ze hier een paar grote parkeergarages moeten bouwen, of gratis fietsen moeten gaan uitdelen ofzo..

Goed, zo is het wel weer genoeg voor vandaag. Ik heb nu eindelijk m´n eigen computer, dus misschien morgen meer.

Liefs Janneke