Hallo iedereen,

Vandaag hoop ik een iets uitgebreider verhaal te vertellen. Deze week moeten Monica en Samuel alweer aan het werk, maar Antonio en Andrea hoeven nog niet naar school. Monica ging vanmorgen om 8uur weg. Om kwart voor achtwerd Andrea wakker en Monica bracht haar naar mij toe. Andrea kwam gezellig bij me liggen en viel al snel weer in slaap. Rond een uur of kwart over negen was Antonio ook wakker en durfde ook bij mij te komen. Inmiddels was de schoonmaakster al druk aan het werk. Toen wij ook maar eens uit bed kwamen heb ik de flesjes klaargemaakt voor de tweeling. Ik heb toen zelf ook maar eens wat boterhammetjes opgescharreld. Na het eten heb ik de tweeling aangekleed. Toen ze met grof geweld hun eigen babyfoto´s hadden bekeken, gingen we naar het strand. Het was mooi weer vandaag, lekker zonnetje erbij. Het is misschien honderd meter lopen naar het strand, heerlijk dus!

Rond een uur of één gingen we terug naar huis. Om half twee/twee uur, lunchtijd hier, kwamen Monica en Samuel thuis. We aten een soort pasta die de huishoudster klaargemaakt had. Na het eten heb ik de kinderen naar bed gebracht voor hun siesta. Zelf zou ik woordjes gaan leren uit een van de Spaans-Engelse kinderboeken van de tweeling. Helaas hield ik dat niet lang vol, en heb ik zelf ook even toegegeven aan een siesta.

Toen ik wakker werd heb ik snel de kinderen uit bed gehaald en aangekleed. Ik heb geprobeerd een fruitsapje klaar te maken voor de tweeling, maar dat ging ook niet helemaal soepel. Rond half zes kwam Monica´s moeder. Zij heeft mn fruitdrankje bij de kids naar binnen geperst, dat scheelde mij een hoop ellende. Ondertussen kon ik de boel wat overzien en het een en ander opruimen. Om een uur of zes ging oma even weg met de kids (boodschappen?). Rond half zeven kwamen ze terug, tegelijk met Monica. In Nederland zou dit wel etenstijd zijn, maar hier begint de dag dan zo ongeveer.

We gingen naar het centrum van Viveiro om een mobiele telefoon voor mij te kopen. Ook hebben we de schoolboeken voor de tweeling opgehaald (vier tassen, 350 euro, voor twee kinderen van drie jaar!). We hebben een soort koeken gekocht bij de bakker, en ergens wat blousjes voor de tweeling gehaald. We zijn ook naar de lerares Spaans geweest om afspraken te maken voor mijn lessen. Ze heeft nu nog twee weken vakantie, maar dan kan ik beginnen.Al deze boodschapjesdoen duurde ontzettend lang, omdat de tweeling, vooral Antonio, heel langzaam lopen.Antonio ziet alles en is een beetje een dromer.Ook komen we overal bekenden tegen, dwz familie en anders is het 'like family'. Toen we terug gingen moest ik voor het eerst rijden, natuurlijk ook wel spannend. Vooral het parkeren hier wordt nog moeilijk. Overal staat het vol met auto´s, niemand heeft hier een garage volgens mij.

We kwamen om een uur of tien thuis. Samuel was met het eten bezig. We hebben de tweeling gewassen. Die waren ontzettend druk omdat ze vanmiddag wat te lang geslapen hadden (oeps..). Daarna hebben we gegeten, half elf denk ik, een soort van aardappelomelet met een schaal met ui, tomaatjes, kaas en een soort spek. Monica heeft net de kinderen naar bed gebracht, en ze zei dat ik klaar was voor vandaag. Ik dacht: netjes, zo na het eten, maar toen zag ik dat het al bijna elf uur was. Het hele dagritme is hier dus heel anders.

Tussen de tweeling en mij gaat het heel goed. Andrea is echt een schatje, ze wil me van alles vertellen, alleen wel in het Spaans. Dan kijkt ze me heel serieus aan. Antonio is als een clowntje. Hij lacht zo schattig, dat als hij wat verkeerd doet en hij lacht een keer, niemand meer boos is. Hij vreet dan ook van alles uit. Ik dacht eerst dat hij mij wilde testen, maar bij zn eigen ouders is het precies hetzelfde.

Het hele leefritme is hier ook heel anders. Alles is een stuk later. Ook de winkels zijn op maandagavond nog gewoon open. De mensen kennen hier bijvoorbeeld ook geen koffietijd. Ik heb er nog niet echt moeite mee om me aan te passen, dus dat is wel een goed teken.

Zo dat was wel weer genoeg leesvoer voor vandaag,

Liefs,

Janneke