Hallo iedereen,

Hier benik dan, in Spanje! Iedereen hier slaapt al, alleen ik ben nog volop bezig, omdat ik eindelijk een computer tot m´n beschikking heb.

Gisterenmiddag kwam ik aan het het vliegveld van La Coruña. Monica (de moeder van het gezin) zei al dat het maar een klein vliegveld was, en dat we elkaar wel zouden herkennen. Toen ik daar aankwam werd ik enthousiast begroet door een familie. Ik liet het wat over me heen komen, en lette niet goed op. Toen kwam Monica erbij staan! Ik was dus bijna met de verkeerde familie meegegaan, haha!

We hebben op het vliegveld wat gegeten, en zijn daarna naar Monica´s schoonmoeder, Samuel´s moeder, gegaan. Daar was de tweeling, Antonio en Andrea,ook. Ik werd door iedereen heel aardig begroet. Alleen de kinderen waren natuurlijk niet zo enthousiast. Na een uurtje waren ze al aardig aan me gewend. Andrea en ik zijn intussen dikke maatjes. Antonio is iets minder makkelijk, een echt boefje. Hij is me zo af en toe aan het uittesten. Maar als ik zie hoe goed het al gaat na ruim één dag, dan ben ik behoorlijk hoopvol :) Monica is heel aardig, ze stelt me aan iedereen voor en wil me alles laten zien. Zij is ook de enigste die engels spreekt hier, en dat waardeer ik zeer, haha. Antonio en Andrea verstaan wel engels, maar spreken zelf nog altijd Spaans. Soms zit Andrea lekker tegen me aan te kletsen, vertelt ze me hele verhalen, ik begrijp er alleen niks van. Het is natuurlijk wel gezellig als ze zo naast met komt zitten, en begint te praten.

Ik ga nu snel slapen, want ik ben alweer behoorlijk moe van alle indrukken.

Liefs,

Janneke