Hallo iedereen!

´T is alweer een heel tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven, dus dat wordt wel weer eens tijd! Ik heb gehoord dat ze bij de bakker al wat ongerust werden. Leuk dat jullie nog aan me denken! De bakkerij mis ik stiekem ook wel een beetje, hoor.

Dat ik zo weinig schrijf betekent (gelukkig) niet dat ik niets meer beleef. Ik had eerst een eigen computer, maar die is al een heel tijdje kapot. Ik gebruik nu dus de laptop van Monica´s werk, die we alleen ´s avonds thuis hebben. Dan is het vaak nog even mailtjes checken en berichtjes sturen, en daarna maar naar bed. Dus ik kom er niet echt aan toe om weer even een uitgebreide update te schrijven. Heel veel dingen zijn inmiddels ook zo gewoon geworden dat ik niet meer zo de drang heb om erover te schrijven. Maargoed: hier is ´ie dan!

Begin maart was het de verjaardag van de kinderen. Erg leuk om eens zo´n Spaans kinderfeestje te vieren. Het leuke is dat de ouders ook gewoon blijven. We hadden veel geluk met het weer, want het was zonnig en best warm. We waren in het zomerhuis, een stukje verderop. Dus de kinderen konden lekker in de tuin spelen. Het was alleen jammer dat de vader er niet bij was, want hij moest naar Zuid Afrika. Uiteindelijk is hij daar twee maanden gebleven. Toen had ik dus wat meer de zorg voor de kids. ´S ochtends moest ik altijd alleen de kinderen klaar maken voor school en ze weg brengen. Op zich prima te doen, maar wel wat meer werk dan wanneer Samuel ze naar school brengt.

In maart zijn Carolina en Anna hier geweest, de ´oude´ au pairs van vorig jaar en het jaar daarvoor. Ik had natuurlijk al veel van ze gehoord, dus het was erg leuk om ze eindelijk te leren kennen. Als ik zie hoe blij zij zijn om weer terug te zijn in Viveiro, besef ik wel hoe leuk het hier is en dat ik volgend jaar precies hetzelfde ben. Ik zal alle mensen en m´n leventje hier ontzettend gaan missen.

Met Pasen ben ik met de familie naar Tenerife geweest. Samuel en z´n broer zaten nog in Zuid Afrika, dus de vrouwen en kinderen mochten bij wijze van compensatie naar Tenerife. Met Pasen zijn ik, Monica, Antonio & Andrea, Monica´s schoonzus met twee kinderen en haar moeder, en twee tantes van Samuel op het vliegtuig naar Tenerife gestapt. We zaten in een erg mooi, groot hotel, all inclusive. Er waren verschillende zwembaden, restaurants, een theater, etc. De kinderen vermaakten zich prima in het zwembad, en de rest van al die vrouwen lagen zonnebadend de boel in de gaten te houden. We zijn dus ook amper het hotel uit geweest. Na ruim vier dagen was ik als Hollandse aardig verkleurt. De Spaanse dames hadden echter meer zon nodig om wat bruiner te worden.

En toen kwam ook eindelijk m´n zus langs! Alie in Viveiro! Ze had alleen geen geluk met het weer. Het was erg koud en regenachtig toen ze hier was. Als de zon schijnt is Galicie prachtig met z´n mooie natuur en stranden, maar als het grijs en regenachtig is kun je nog maar weinig van deze schoonheid laten zien. Het was wel heel erg leuk om iemand van thuis alles te laten zien. Het huis waarin ik woon, de mensen met wie ik leef en werk, m´n vriendinnen, het stadje waarin ik woon. We hebben lekker rondgereden en gewandeld. Ze is helemaal ingewijd in het Spaanse gezinsleven. Ook heeft ze het nachtleven van Viveiro leren kennen. Zo kom je er ook achter dat je veel meer kunt laten zien dan dat je met woorden kunt vertellen. Daarna zijn we samen naar Barcelona geweest. Het was erg leuk om samen met m´n zus op stap te gaan en die prachtige stad te leren kennen. Heel leuk om weer gezellig met m´n zus bij te kletsen over thuis en van alles en nog wat. Toen we allebei weer naar huis gingen, miste ik thuis wel een beetje. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit naar huis wil of heimwee heb, maar als je dan weer even ´zo dichtbij´ thuis bent geweest, krijg je toch wel weer zin om even lekker aan de keukentafel te gaan zitten.

Afgelopen week zijn Samuel en Monica van woensdag tot zondag in Madrid geweest. Normaal gesproken blijft Monica´s moeder dan slapen, maar nu was ik de eerste dagen (en nachten) alleen met de kinderen. Normaal slaap ik altijd overal doorheen, maar nu was ik bij elk geluidje wakker. Heel raar dat je dan opeens zo anders gaat slapen. Ook was het wel een uitdaging om te zorgen dat de kids er niet aan dachten dat hun ouders niet thuis waren. Weer heel wat anders als je alle verantwoordelijkheid hebt, maar ook wel weer heel leuk om van ´s ochtends vroeg tot ´s avonds laat alleen met de tweeling te zijn.

Ik geloof dat ik de belangrijkste/leukste dingen wel weer verteld heb. Ik zal proberen m´n volgende update wat sneller te versturen!

Liefs